بادام هندی

تأثیر بادام هندی بر قند خون
بادام هندی یکی مغزهای دوستداشتنی و مغذی میباشد که در دهه‌های اخیر دقت محققان تغذیه و بیماری‌های متابولیک را به خویش جلب نموده است. یکی‌از موضوعات اصلی در مطالعات تغذیه‌ای، رسیدگی تاثیر مغزها و دانه‌ها بر در اختیار گرفتن قند خون، به‌ویژه در بیماران دیابتی یا این که اشخاص با مقاومت انسولینی میباشد. درین قسمت، با نگاهی علمی به تأثیر بادام هندی بر قند خون می پردازیم و ترکیبات مؤثر آن را تحقیق میکنیم.

نظارت پژوهش ها ایفا‌گردیده
مطالعات زیادی در سال‌های اخیر نماد داده‌اند که مصرف منظم و در دست گرفتن‌گردیده مغزها، مثلا بادام هندی، میتواند به بهبود شاخص‌های قند خون یاری دهد. به‌طور خاص، یک مطالعه منتشرشده در Journal of Nutrition نشانه اعطا کرد که گنجاندن مغزها در رژیم غذایی روزمره بیماران دیابتی نوع ۲ سبب به کاهش سطح گلوکز ناشتای خون و بهبود آلرژی به انسولین شد.

در تفحص‌ای دیگر که به وسیله دانش گاه تورنتو ایفا شد، گروهی از کمپانی‌کنندگان دچار به دیابت نوع ۲ به برهه زمانی ۱۲ هفته ذیل رژیمی قرار گرفتند که بخشی از کربوهیدرات‌های روزمره‌شان با مغزهایی مانند بادام هندی جایگزین گردیده بود. حاصل علامت اعطا کرد که سطح HbA1c (شاخص معدل قند خون سه‌ماهه) در‌این اشخاص به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافت. دانشمندان معتقدند که تأثیر مثبت بادام هندی خیر‌صرفا به جهت ترکیبات غذایی خاص آن بلکه به‌انگیزه جایگزینی آن با منابع پرکربوهیدرات نیز میباشد.

نقش اسیدهای چرب غیراشباع در در اختیار گرفتن قند
یکی مهمترین خصوصیت‌های بادام هندی، وجود چربی‌های غیراشباع به‌ویژه اسیدهای چرب مونوغیراشباع (MUFA) مانند اسید اولئیک میباشد. این نوع چربی در در اختیار گرفتن قند خون و پیشرفت در عملکرد سلول‌های β پانکراس که مسئول ترشح انسولین می باشند، نقش داراست.

مطالعات نماد میدهد که جایگزینی چربی‌های اشباع و ترانس با چربی‌های مونوغیراشباع در رژیم غذایی قادر است مقاومت به انسولین را کم کند و در دست گرفتن قند خون را بهبود بخشد. این چربی‌ها سبب ساز کاهش سطح التهاب در تن می شوند که خویش یکی‌از عامل ها تشدیدکننده مقاومت به انسولین میباشد. همینطور، MUFAها با یاری به پایداری غشای سلولی، سبب بهبود سیگنال‌دهی انسولین در سلول‌ها میشوند.

در واقع، چربی‌های سلامت جانور در بادام هندی خیر‌صرفا قند خون را به‌طور بی واسطه ارتقاء نمی‌دهند، بلکه در حین فرصت به تهیه و تنظیم عالی گلوکز خون امداد می‌نمایند، به‌خصوص هنگامی که به مکان منابع کربوهیدراتی بی آلایش مصرف شوند.

تأثیر فیبر بر کاهش جذب گلوکز
فیبر غذایی، یکی‌از دیگر از اجزای اصلی در ادغام بادام هندی میباشد که تاثیر قابل توجهی بر قند خون داراست. هر ۳۰ گرم بادام هندی حدود ۱ گرم فیبر دارااست. هرچند واحد سنجش فیبر آن نسبت به بعضا مغزهای دیگر مثل بادام کمتر میباشد، البته همین مقدار نیز در کاهش سرعت جذب قند در دستگاه گوارش نقش مهمی انجام می‌نماید.

فیبرها با تولید ویسکوزیته (چسبندگی) در معده و روده، هضم و جذب کربوهیدرات‌ها را کندتر می‌نمایند. این دستور سبب میگردد که قند نتیجه ها از طعام کم کم وارد جریان خون خواهد شد و از نوسانات شدید قند خون پرهیز خواهد شد. این خصوصیت به‌ویژه برای اشخاص در گیر به دیابت نوع ۲، که آلرژی انسولینی ذیل‌تری دارا هستند، بسیار اثر گذار میباشد.

ضمن این، فیبرها نقش کلیدی در سالم میکروبیوتای روده دارا هستند و پژوهش ها علامت داده‌اند که تعادل فلور روده در تهیه و تنظیم متابولیسم گلوکز و انسولین اثرگذار میباشد. به این ترتیب، حتی مقدار اندک فیبر جانور در بادام هندی نیز میتواند تاثیر مثبتی بر قند خون از روش سازوکار‌های غیرمستقیم داشته باشد.

منزلت بادام هندی در جدول شاخص گلیسمی
بادام هندی خلاف مزه نسبتاً شیرینی که دارااست، شاخص گلیسمی پایینی دارااست. در اکثر منابع دارای اعتبار تغذیه‌ای، GI بادام هندی عددی نزدیک به ۲۲ تا ۲۷ گزارش شد‌ه‌است. این مقدار، بادام هندی را در مجموعه غذاهای با شاخص گلیسمی تحت قرار می دهد.

برهان مهم تحت بودن GI بادام هندی این میباشد که کربوهیدرات مو جود در آن بسیار معدود میباشد (حدود ۹ گرم در هر ۳۰ گرم)، و از سوی دیگر، حضور چربی‌های تندرست، پروتئین و فیبر منجر می گردد که سرعت هضم و جذب آن کاهش یابد. این مورد به‌ویژه برای اشخاص دیابتی یا این که افرادی که در مرحله پیش‌دیابت میباشند، بسیار عنایت دارااست، به این دلیل‌که میتواند به ثبات سطح گلوکز خون یاری دهد.

همینطور بایستی دقت داشت که نحوه مهیا‌سازی بادام هندی ممکن میباشد مقداری بر GI آن تاثیر بگذارد. به‌طور نمونه، بادام هندی عطر داده یا این که مزه‌دار گردیده با شکر یا این که نمک ممکن میباشد GI بالاتری داشته باشد نسبت به بادام هندی نپخته یا این که کم آب‌گردیده.

تأثیر بادام هندی بر قند خون
بادام هندی یکی مغزهای دوستداشتنی و مغذی میباشد که در دهه‌های اخیر دقت محققان تغذیه و بیماری‌های متابولیک را به خویش جلب نموده است. یکی‌از موضوعات اصلی در مطالعات تغذیه‌ای، رسیدگی تاثیر مغزها و دانه‌ها بر در اختیار گرفتن قند خون، به‌ویژه در بیماران دیابتی یا این که اشخاص با مقاومت انسولینی میباشد. درین قسمت، با نگاهی علمی به تأثیر بادام هندی بر قند خون می پردازیم و ترکیبات مؤثر آن را تحقیق میکنیم.

نظارت پژوهش ها ایفا‌گردیده
مطالعات زیادی در سال‌های اخیر نماد داده‌اند که مصرف منظم و در دست گرفتن‌گردیده مغزها، مثلا بادام هندی، میتواند به بهبود شاخص‌های قند خون یاری دهد. به‌طور خاص، یک مطالعه منتشرشده در Journal of Nutrition نشانه اعطا کرد که گنجاندن مغزها در رژیم غذایی روزمره بیماران دیابتی نوع ۲ سبب به کاهش سطح گلوکز ناشتای خون و بهبود آلرژی به انسولین شد.

در تفحص‌ای دیگر که به وسیله دانش گاه تورنتو ایفا شد، گروهی از کمپانی‌کنندگان دچار به دیابت نوع ۲ به برهه زمانی ۱۲ هفته ذیل رژیمی قرار گرفتند که بخشی از کربوهیدرات‌های روزمره‌شان با مغزهایی مانند بادام هندی جایگزین گردیده بود. حاصل علامت اعطا کرد که سطح HbA1c (شاخص معدل قند خون سه‌ماهه) در‌این اشخاص به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافت. دانشمندان معتقدند که تأثیر مثبت بادام هندی خیر‌صرفا به جهت ترکیبات غذایی خاص آن بلکه به‌انگیزه جایگزینی آن با منابع پرکربوهیدرات نیز میباشد.

نقش اسیدهای چرب غیراشباع در در اختیار گرفتن قند
یکی مهمترین خصوصیت‌های بادام هندی، وجود چربی‌های غیراشباع به‌ویژه اسیدهای چرب مونوغیراشباع (MUFA) مانند اسید اولئیک میباشد. این نوع چربی در در اختیار گرفتن قند خون و پیشرفت در عملکرد سلول‌های β پانکراس که مسئول ترشح انسولین می باشند، نقش داراست.

مطالعات نماد میدهد که جایگزینی چربی‌های اشباع و ترانس با چربی‌های مونوغیراشباع در رژیم غذایی قادر است مقاومت به انسولین را کم کند و در دست گرفتن قند خون را بهبود بخشد. این چربی‌ها سبب ساز کاهش سطح التهاب در تن می شوند که خویش یکی‌از عامل ها تشدیدکننده مقاومت به انسولین میباشد. همینطور، MUFAها با یاری به پایداری غشای سلولی، سبب بهبود سیگنال‌دهی انسولین در سلول‌ها میشوند.

در واقع، چربی‌های سلامت جانور در بادام هندی خیر‌صرفا قند خون را به‌طور بی واسطه ارتقاء نمی‌دهند، بلکه در حین فرصت به تهیه و تنظیم عالی گلوکز خون امداد می‌نمایند، به‌خصوص هنگامی که به مکان منابع کربوهیدراتی بی آلایش مصرف شوند.

تأثیر فیبر بر کاهش جذب گلوکز
فیبر غذایی، یکی‌از دیگر از اجزای اصلی در ادغام بادام هندی میباشد که تاثیر قابل توجهی بر قند خون داراست. هر ۳۰ گرم بادام هندی حدود ۱ گرم فیبر دارااست. هرچند واحد سنجش فیبر آن نسبت به بعضا مغزهای دیگر مثل بادام کمتر میباشد، البته همین مقدار نیز در کاهش سرعت جذب قند در دستگاه گوارش نقش مهمی انجام می‌نماید.

فیبرها با تولید ویسکوزیته (چسبندگی) در معده و روده، هضم و جذب کربوهیدرات‌ها را کندتر می‌نمایند. این دستور سبب میگردد که قند نتیجه ها از طعام کم کم وارد جریان خون خواهد شد و از نوسانات شدید قند خون پرهیز خواهد شد. این خصوصیت به‌ویژه برای اشخاص در گیر به دیابت نوع ۲، که آلرژی انسولینی ذیل‌تری دارا هستند، بسیار اثر گذار میباشد.

ضمن این، فیبرها نقش کلیدی در سالم میکروبیوتای روده دارا هستند و پژوهش ها علامت داده‌اند که تعادل فلور روده در تهیه و تنظیم متابولیسم گلوکز و انسولین اثرگذار میباشد. به این ترتیب، حتی مقدار اندک فیبر جانور در بادام هندی نیز میتواند تاثیر مثبتی بر قند خون از روش سازوکار‌های غیرمستقیم داشته باشد.

منزلت بادام هندی در جدول شاخص گلیسمی
بادام هندی خلاف مزه نسبتاً شیرینی که دارااست، شاخص گلیسمی پایینی دارااست. در اکثر منابع دارای اعتبار تغذیه‌ای، GI بادام هندی عددی نزدیک به ۲۲ تا ۲۷ گزارش شد‌ه‌است. این مقدار، بادام هندی را در مجموعه غذاهای با شاخص گلیسمی تحت قرار می دهد.

برهان مهم تحت بودن GI بادام هندی این میباشد که کربوهیدرات مو جود در آن بسیار معدود میباشد (حدود ۹ گرم در هر ۳۰ گرم)، و از سوی دیگر، حضور چربی‌های تندرست، پروتئین و فیبر منجر می گردد که سرعت هضم و جذب آن کاهش یابد. این مورد به‌ویژه برای اشخاص دیابتی یا این که افرادی که در مرحله پیش‌دیابت میباشند، بسیار عنایت دارااست، به این دلیل‌که میتواند به ثبات سطح گلوکز خون یاری دهد.

همینطور بایستی دقت داشت که نحوه مهیا‌سازی بادام هندی ممکن میباشد مقداری بر GI آن تاثیر بگذارد. به‌طور نمونه، بادام هندی عطر داده یا این که مزه‌دار گردیده با شکر یا این که نمک ممکن میباشد GI بالاتری داشته باشد نسبت به بادام هندی نپخته یا این که کم آب‌گردیده.